🇫🇷FranceFR

Modern Fransız plakaları uzun ve beyazdır, plakanın her iki tarafında mavi şeritler bulunur. Sol şerit, sağ şeritten daha belirgin olacaktır.

Bazı eski Fransız plakalarında sağ mavi şerit yoktur, arka plaka sarıdır. Bunlar daha yeni kaplamalarda çok nadirdir.

NOT: İtalyan plakalarında da iki mavi şerit vardır, bunlar eşit derecede görünür. Ayrıca, İtalyan ön plakaları oldukça daha kısadır.

Fransızca, Katalanca, İspanyolca ve İtalyanca gibi dillerle yakın ilişkisi olan bir Roman dilidir. Bu diakritikleri ve özel harfleri kullanır:

• Aksan aigu: é

• Aksan grave: à, è, ù

• Aksan circonflexe: â, ê, î, ô, û

Trema: ë, ï, ü, ÿ

Ligatür: œ

Cédille: ç küçük bir kanca ile

Ayrıca, -ux eki yalnızca Fransızcada bulunur.

NOT: Önemli Fransızca konuşan nüfusa sahip diğer Avrupa ülkeleri Belçika, Lüksemburg, Monako ve İsviçre'dir.

Fransızca'da sokak kelimesi “rue”dir.

Fransız bollardı son derece tanınabilir ve çok sık görünür. Bu, uçlu bir tepeye sahip yuvarlak beyaz bir direk ve etrafında giden bir reflektör bandıdır. Bant gri veya kırmızı olabilir. Bazı nadir varyasyonlar tamamen kırmızı bir tepeye sahiptir.

NOT: İskoçya'da yaygın olarak bulunan bir bollard benzer görünür, ancak uçlu bir tepe yerine köşeli bir tepeye sahiptir.

Farklı bir yuvarlak beyaz bollard, iki yansıtıcı girintili bant ile, Fransa'ya özgüdür.

Bu tasarımı yeşil veya sarı gibi diğer renklerde de bulabilirsiniz.

Daha az yaygın olan, ön ve arka tarafında geniş dikdörtgen beyaz yansıtıcılar bulunan wedge-şeklindeki bollard'lar da Fransa'ya özgüdür.

Beton direkler, basamak benzeri girintilere sahip olarak Fransa'da yaygındır. Topluluk tarafından merdiven veya waffle direkleri olarak adlandırılır.

NOT: İspanya'da da yaygındır.

Ahşap direkler ve ince sekizgen metal direkler kırsal alanlarda ve küçük kasabalarda çok yaygındır.

Küçük mavi dikdörtgen işaretler altyapı direkleri üzerinde Fransa'ya özgüdür. Topluluk tarafından genellikle 'sticker' olarak adlandırılır, ancak aslında küçük plakalardır.

Bu plakaları neredeyse tüm ahşap ve metal direklerde bulacaksınız, ancak merdiven direklerinde bu kadar sık değildir.

Üç tel ile birlikte diamond şeklindeki direk uçlarına topluluk içinde "Fransız direk uçları" denir. Genellikle merdiven direklerinin üstünde bulunurlar.

NOT: Avrupa'da, merdiven direkleri ile birlikte "Fransız direk uçları" İspanya'da da yaygındır.

Fransız direk uçlarının bazı varyasyonları üst kısımlarında izolatörlere sahiptir. Bu varyasyonlar bir ok ucu gibi görünebilir ve Fransa'ya özgüdür.

Fransa'nın Dördüncü Nesil "smallcam" kapsaması, normal Dördüncü Nesil'den daha alçakta monte edilmiştir ve ön kısmında küçük bir çıkıntı ile birlikte nispeten büyük dairesel bir bulanıklığa sahiptir. Bulanıklık tamamen şeffaf da olabilir, bu da onu bulmayı zorlaştırır.

NOT: Batı Avrupa'nın çoğunda da smallcam bulunmaktadır.

Yolda numarasını gösteren küçük sarı tabelalar, genellikle "D" ile başlar ve Fransa'ya özgüdür. Genellikle yön tabelalarının veya kasaba giriş tabelalarının üstünde yer alırlar.

Fransız yön tabelaları genellikle beyazdır ve kenarından hafifçe kaydırılmış siyah bir çerçeveye sahiptir. Ok benzeri bir şekle sahiptirler ve siyah kenar, uç kısmında kalınlaşır.

Otoyol yönleri ya mavi ya da yeşil arka plana sahiptir.

Daha küçük yerler ve ilgi noktaları genellikle italik bir fontla yazılır.

Fransa'daki şehir giriş tabelaları kırmızı bir çerçeveye ve ince beyaz bir kenarlığa sahiptir.

Fransa'daki yol tabelaları kırmızı bir çerçeveye ve ince beyaz bir kenarlığa sahiptir. Trafik tabelalarının altında sıkça siyah yazılı beyaz dikdörtgen tabelalar bulacaksınız.

NOT: İspanya'daki yol tabelalarının kalın kırmızı çerçevesi kenara kadar uzanır.

Fransa'daki birçok trafik tabelası düz dikdörtgen direklere sahiptir.

Tabelalar, arka taraflarıyla birlikte, diğer ülkelerden daha alışılmadık renklerle boyanabilir. Bunların bazıları bölgeseldir, bölge tahmini bölümünde daha fazla bilgi edinebilirsiniz.

NOT: Düz direklere sahip olan tek diğer Avrupa ülkeleri Portekiz, İspanya ve Andorra'dır.

Özellikle kısa direkli trafik tabelaları Fransa'da oldukça yaygındır.

Fransa, mavi bir arka planda beyaz oklarla birlikte chevronlar kullanır. Birden beşe kadar değişen geniş bir ok sayısına sahip olabilirler.

NOT: Bu renk şemasına sahip tek diğer Avrupa ülkesi İspanya'dır; burada yalnızca iki veya dört ok bulunan chevronlar bulabilirsiniz.

Fransa'daki yaya geçidi tabelalarının beş şeridi ve kişinin başında kopuk bir kısım vardır. Fransa'daki trafik tabelalarının alışılmış beyaz kenarına sahiptirler.

Daha az yaygın olarak, şeritler yerine iki kesik çizgi ile bir tasarım bulabilirsiniz.

Fransa'daki kilometre işaretleri genellikle beyaz bir dikdörtgenin üstünde sarı veya kırmızı bir yarım daireye sahiptir. Yol taşları veya düz tabelalar şeklinde bulunabilirler ve ya paralel ya da dikey olabilirler. Ana otoyollarda kırmızı üstü olan kare işaretler olabilir.

Tipik Fransız yollarında dış kısımda uzun aralıklı kesik çizgiler vardır.

Her bir kesik çizginin iki offset bloktan oluştuğu bu orta yol çizgileri Fransa'ya özgüdür. Çok yaygın değildirler, ancak onları gördüğünüzde Fransa'yı güvenle tahmin edebilirsiniz.

Alışılmışdan daha uzun kesik çizgilerle orta çizgiler Fransa için iyi bir ipucu olabilir.

NOT: Alışılmadık derecede uzun kesik çizgiler Birleşik Krallık'ta da yaygındır.

Bu yolda geçiş bölgesinin sonunu işaret eden oklar yalnızca Fransa da dahil olmak üzere birkaç Avrupa ülkesinde bulunur. Fransa'da, bu alanlarda orta kesikler çok yakın olacaktır.

NOT: Bu ok stilinin bulunabileceği diğer ülkeler İspanya, Portekiz ve Romanya'dır. Bu oklar Birleşik Krallık'ta da bulunabilir, ancak sağ şeride değil, sol şeride işaret ederler.

Fransa A tipi korkuluklar kullanır, genellikle reflektörsüzdür. Nadir durumlarda, Çek Cumhuriyeti ve Slovakya'da standart korkuluk olan ince B tipi bulabilirsiniz.

NOT: İspanyol, Andorra ve Belçika korkulukları sarı reflektörler kullanır.

Yollar, başka yerlerde bulunmayan Avusturya bayrağının renklerinde, bir çubuk üzerinde yüksek dikdörtgenlerle çevrili olabilir.

Fransız mimarisi büyük ölçüde taş evlerden oluşur, genellikle ya boyasız ya da gri veya sarı pastel renklerinde boyalıdır. Çatılar genellikle basit bir çatı tasarımına sahip olup, turuncu kiremitler veya daha az yaygın olarak siyah taşlar kullanılır. Şehir evleri genellikle yol boyunca duvar duvara yer alır.

Fransa'nın, herhangi bir Avrupa ülkesinin en çeşitli bölgesel mimarisine sahip olduğunu unutmayın, bu yüzden daha önce tanımlanan mimariden önemli ölçüde farklı görünen kasabalarla karşılaşmaktan şaşırmayın.

Fransa'daki ev numaraları en yaygın olarak mavi renkte olup, genellikle hafif abartılı şekillerde serif yazı tipiyle yazılmıştır. Bu, neredeyse hiç mavi ev numarası tabelası kullanmayan İtalya'dan ayırt etmek için en faydalıdır.

NOT: Benzer tasarımlar, tüm diğer komşu ülkelerde ve birçok başka ülkede de bulunabilir.

Fransız otomobil markaları Peugeot, Renault ve Citroën, Fransa'daki tüm araçların neredeyse yarısını oluşturuyor.

NOT: Bu otomobil markaları, dilsel olarak ilişkili komşu ülkelerde de yaygındır.

Bu kılavuz, esasen iki tür idari bölge ile çalışacaktır: bölgeler, Avrupa Fransası'nda toplam 13 adet ve 96 departman, Google Haritalar'da birincil idari bölge olarak görünmektedir. Karşılaşabileceğiniz diğer nadir bölümler arasında 2016 öncesi bölgeler, tarihi eyaletler ve kardinal yönlere dayalı bölgeler bulunmaktadır.

Departmanlar genellikle fiziksel coğrafi özelliklerin adını taşır ve logoları çeşitli altyapılarda görünebilir, bir sonraki ipucunda gösterilecektir.

Onları bu quiz ile pratik yapabilirsiniz.

Fransız telefon numaraları 10 hanelidir, ilk iki hanelik grup iki ayrı alan kodu olup, iki farklı deseni takip eder:

• 01 Île-de-France'tadır ve 02-05 kuzeybatıdan saat yönünde ilerler.

2X, genellikle saat yönünün tersine artan sayılarla, çok kuzeyde yer alır. 9X, hem çok kuzeybatıda hem de çok güneydoğuda bulunan bir istisnadır.

Île-de-France'daki ikincil alan kodları bu haritada görülebilir.

NOT: 06-09 ile başlayan telefon numaraları bölgesel değildir.

Her departmanın, çoğunlukla alfabetik sırayla düzenlenmiş bir numarası vardır. Bu, 5 rakamdan oluşan ve ilk iki rakamın içinde bulunduğu departmanı temsil ettiği posta kodlarında en faydalıdır.

NOT: Aynı bölgesel kodlar, plakalarda sağ mavi şeridin içinde kullanılır.

Çoğu departmanın, genellikle stilize edilmiş baş harfler veya tam isim içeren kendine özgü bir logosu vardır (resmi olarak resmi bayrak olarak adlandırılır). Departman logolarına sahip dikkat çekici altyapılar arasında otobüs durakları, kilometre işaretleri, patika afişleri, yön tabelaları ve arka tabelalar bulunmaktadır. Her logonun neye benzediğini öğrenmek yeni başlayanlar için önerilmez, ancak tarama yaparken neyi temsil ettiklerini bilmek faydalı olabilir.

Logoların tam listesini buradan bulabilir veya harita üzerinde buradan görebilirsiniz.

Kırmızı ve sarı bir logo, Occitan haçı ve dikey şeritlerle birlikte, Occitanie bölgesinin resmi bayrağıdır.

Diğer bölgelerin de daha az sıklıkta görünen logoları vardır. Onları bir harita üzerinde buradan görebilirsiniz.

Kırmızı ve sarı şeritlerden oluşan, Senyera'ya dayanan bir bayrak, Pyrénées-Orientales'ın resmi bayrağı ve il logosudur. Bu deseni sokak tabelalarında sıklıkla bulabilirsiniz.

NOT: Provence bayrağı benzer görünmektedir, ancak dikey şeritlere sahiptir.

Önemli kırmızı, mor veya burgonya tonuna sahip yollar en yaygın olarak Paris ile Dijon arasında bulunur, Normandiya ise dikkate değer bir istisnadır. Kırmızı tonuna ismini veren tarihi Burgonya bölgesi, vurgulanan alanla kabaca örtüşmektedir.

NOT: Normal yollar bazı aydınlatmalarda yanıltıcı bir şekilde kırmızımsı görünebilir, bu yüzden dikkatli kullanın.

Koyu yeşil yol tabelaları ve arka kısımlar en yaygın olarak Brittany ve Paris çevresinde bulunur, ayrıca ülkedeki çeşitli güney bölgelerinde de vardır.

NOT: Bu ve sonraki renkli altyapının ülkenin diğer bölgelerinde nadiren bulunabileceğine dikkat edin.

Eure-et-Loir'daki tabelaların arkasında genellikle yeşil bir etiket bulunur, bu il logosudur. Genellikle koyu yeşil bir arka kısım üzerine yerleştirilir, uyumlu bir direk olmadan.

Eure-et-Loir'da, üstü çizili numara ile D-yollarının en yaygın olduğu yer burasıdır. Haritada, bunlar ondalık olarak ifade edilir, örneğin D134.10 ve D121.9.

NOT: Diğer departmanlarda nadiren bulunurlar.

Gri yeşil bir arka planı olan ve daha koyu yeşil bir direk tarafından desteklenen tabelalar, üç bölgede bulunur: Brittany (Côtes-d'Armor ve Ille-et-Vilaine'in doğu yarısı), Pyrénées-Atlantiques ve nadiren Alpler yakınlarında.

Pas-de-Calais departmanında, aşağıdaki renk düzenine sahip yol tabelaları bulabilirsiniz: koyu yeşil direk ile daha açık yeşil bir arka plan, matcha yeşili ile yeşilimsi turkuaz arasında değişir. Departmanın logosu, yeşil ve mavi bir üçgen, bazen arka planda bulunur.

NOT: Belirli aydınlatmalarda, önceki ipucunda bahsedilen gri yol tabelalarıyla benzer görünebilirler.

Hem direk hem de arka kısmı kahverengi boyalı yol tabelaları en yaygın olarak Seine-et-Marne'da bulunur ve nadiren Ille-et-Vilaine'de görülür. Direk kare olduğunda daha güvenilirdir, ancak yuvarlak tabelalar da eşit derecede yaygındır.

Haute-Garonne'deki yön tabelaları genellikle bordo kırmızı aksesuarlar ve süslemeler kullanır. Bu bazen sarı tabelalarla birleştirilir.

Marne'deki çoğu şehir giriş tabelası benzersiz bir formata sahiptir: ayrı giriş ve çıkış tabelaları yerine, tek, belirgin şekilde kalın bir blok halinde birleştirilmiştir.

Paris metropolitan alanındaki yol tabelaları genellikle şehrin adını belirtir, bu Fransa'daki yol tabelaları için genellikle alışılmadık bir durumdur. Tabelalar genellikle modern bir tasarımda yapılır ve birçok şehir adı nehir temellidir, özellikle Seine ve Marne'den adlandırılmıştır.

NOT: Bu, ülke genelinde ara sıra görülebilir, bu nedenle diğer ipuçlarını dikkate al.

Kübalı taşlardan ve harçtan yapılmış barajlar Korsika'da yaygın olarak bulunur. Korsika'ya özgü olmamakla birlikte, bunları makul bir Akdeniz manzarası ile gördüğünüzde adayı düşünmek iyidir.

NOT: Yuvarlak üst taş barajlar Korsika'da bulunmaz.

Bu, Fransa'nın topoğrafik haritasıdır. Özellikle, en yüksek dağlar güneydoğuda ve İspanyol sınırında bulunur. Kuzey ve batı kıyısı genellikle oldukça düz veya dalgalıdır, güney yarısı ise genellikle daha engebelidir.

Görüşü engelleyen çitlerle çevrili kırsal yollar, Britanya Adaları'nı andırır, esasen kuzeybatıda, özellikle Normandiya'da bulunur.

NOT: Çitler tek başına bu bölgeyi tanımak için yeterli değildir ve Fransa'nın her yerinde yaygındır.

Taş çamları güney kıyısında yaygın olarak bulunur, genellikle kentsel yollar boyunca dikilir. Ancak Nantes kadar kuzeyde de bulabilirsiniz.

Ülkenin güneybatısında tamamen Kızılçam ağaçlarından (pinus pinaster) oluşan ormanlar bulunmaktadır (Gironde ve Landes departmanları). Tüm alan oldukça düz olacak, bu da bu tür çam ağaçlarının bulunduğu diğer bölgeler için tipik değildir.

Fransa, birçok ünlü şarap bölgesi ile birlikte dünyanın ikinci en büyük şarap üreticisidir. En yaygın olanları Bordeaux çevresi, güney kıyısı ve Şampanya, Paris'in doğusudur. Diğer bölgeler arasında Loire Vadisi, Alsas ve Korsika bulunmaktadır, ancak bunlarla sınırlı değildir.

NOT: Bu harita oldukça basitleştirilmiştir, daha ayrıntılı ve kapsamlı bir açıklama için bu haritaya bakın.

Ayçiçekleri genellikle ülkenin güneybatısında, özellikle Toulouse çevresinde bulunur.

Rüzgar türbinleri, ülkenin kuzeyinde oldukça yaygındır.

Siyah çakıl çatılar esas olarak kuzeybatıda bulunur, kaba kesim Loire nehridir. Diğer alanlar, Belçika sınırına yakın, güney merkezi ve Pirene dağlarını içerir, bu da siyah çatıları Alpler-Pirene karşılaştırmaları için iyi bir ipucu yapar.

Bretanya, ülkedeki en tanınabilir ve tutarlı mimarilerden birine sahiptir. Yaygın unsurlar arasında siyah çatılar dışında, kenar bacaları, siyah ardoz duvarlar ve kapı ve pencereleri çevreleyen taşlar bulunmaktadır. Duvarlar ya çok açık renkte ya da taşlardan yapılmış olacaktır.

Ülkenin güneyindeki çatılar genellikle birbirinin üzerine örtüşen yuvarlak kiremitlerden oluşur ve genellikle renkleri değişiklik gösterir.

Koyu kırmızı tuğla evlerin sıraları, Belçika'daki Flandre mimarisine en çok benzeyenler, Belçika sınırına yakın yerlerde bulunur. Bireysel tuğlalar beyaz harçla belirginleştirilebilir.

Toulouse içinde ve çevresinde, özellikle eski şehirlerde, genellikle parlak turuncu tuğla binalar bulacaksınız. Bu binalar, Belçika yakınlarındaki tuğla evlerden daha parlak tuğlalarla ve ahşap kepenkler gibi Akdeniz tarzı mimari özelliklerle farklılık gösterir.

Eşit olmayan krema rengi ile turuncu taşlardan yapılmış, harçla yapıştırılmış ve genellikle kırmızı tuğla detayları içeren duvarlar, Paris çevresindeki kasabalarda bulunabilir. Paris şehrinin kendisi genellikle bu mimariye sahip değildir.

Fransız Rivierası, Monaco'nun birçok özelliğini yansıtır. Palmiye ağaçlarıyla dolu zengin bölgeler ve geniş balkonlara sahip açık renkli çok katlı binalar, bu bölgede olduğunuzun iyi işaretleridir; güney kıyısının geri kalanı ve Korsika'nın Bastia'sı benzer bir atmosfer paylaşır.

NOT: Monaco gibi, birkaç şehir de limanlarında bot gezginleri barındırmaktadır.

Sıklıkla renkli ahşap çerçevelere sahip beyaz evler, Baskça konuşulan alanın ötesine uzanan Bask mimarisinin temel bir unsurudur. Ahşap çerçeve rengi (bu durumda kırmızı) pencere kepenkleri ve kapılar gibi diğer ahşap unsurlarla tutarlı olacaktır.

NOT: Ayrıca, genellikle boyasız ahşap çerçevelerin bulunduğu Kuzey İspanya'nın bazı bölgelerinde de yaygındır.

Alp mimarisi, açık renkli temeli ve geniş ahşap unsurlarıyla ayırt edici bir şekilde Alp Dağları'nda bulunur.

NOT: Benzer evler Pirene Dağları'nın turistik bölgelerinde bulunabilir.

Alzace'de ahşap çerçeve ve yarım hip çatı gibi Cermen mimarisi unsurları yoğunlaşmıştır. Ayrıca, bu bölgede balık pulu kiremitli çatılar daha yaygındır.

Bu unsurların bazen Fransa'nın diğer bölgelerindeki mimari ile birleştirildiğine dikkat et, ve en güvenilir şekilde bir arada kullanıldıklarında etkili olurlar.

Fransa, birçok azınlık diline ev sahipliği yapmaktadır, bunlardan 6'sı bu kılavuzda ele alınacaktır:

• Alsasça, Alemannic Almancanın bir lehçesi.

• Baskça, Avrupa'daki tek dil izolasyonu.

• Bretanyaca, Kelt bir dildir.

• Katalanca, Korsikaca ve Okitan, Fransızca ile ilişkili Roman dilleridir.

Ancak, yasal olarak tek resmi dil olan Fransızca, ülkenin tüm bölgelerinde baskındır, bu nedenle tamamen Fransızca bir turda yer aldığınızda vurgulanan bölgeleri hariç tutmayın.

Breton Keltçe bir dildir, görsel olarak en çok Gallerceye benzer. Yaygın harfler d, k, w ve Fransızcada bulunmayan ñ harfidir. Genellikle Breton yarımadasında bulunur, Rennes kadar doğuda iki dilli sokak tabelaları vardır ve nadiren Nantes'da görülür. Bretonca'da sokak kelimesi straed'dir.

Plou- öneki olan kasabalar Kuzeybatı Brittany'de yoğunlaşmıştır.

Alsatian, Almanca'nın bir lehçesidir ve modern tarihte 4 kez ülke değiştiren Alsace bölgesinde zaman zaman bulunur. Çoğu iki dilli sokak tabelası gasse veya strasse'nin bir varyasyonunu kullanır.

NOT: Almanca isimler içeren sokaklar da bu bölgede yoğunlaşmıştır, ancak bu kadar tutarlı değildir.

Occitan Katalanca ile yakın ilişkili bir Roman dilidir ve Fransa'nın güneyinde seyrek olarak bulunur, en çok büyük şehirlerde sokak tabelalarında görülür ve çok nadiren kasaba giriş tabelalarında yer alır. Lehçelere ayrılabilir, her biri sokak için biraz farklı bir kelime kullanır, hepsi Katalanca “carrer” ile benzerdir. Örneğin, Toulouse'da Languedocian carrièra ve Avignon'da Provençal lehçesinde carriero bulacaksınız.

Daha kapsamlı bir infografik için buraya tıklayın.

NOT: Resimdeki sokak tabelası tasarımları, sırasıyla iki şehre özgüdür.

Baskça dilinde iki dilli tabelalar, İspanya'daki Baskça konuşulan bölgelerle sınır olan Pyrénées-Atlantiques departmanının batı yarısında yoğunlaşmıştır. Yaygın harfler K, X ve Z'dir. Yön tabelalarında, daha ince bir yazı tipi ile yazılır, bu da Fransa'daki tüm azınlık dilleri arasında benzersizdir.

Sokak kelimesi karrika'dır, İspanyol Bask ülkesindeki “kalea” ile karşılaştırıldığında.

Korsika adasında, İtalyanca'da sıkça bulunan, kelimelerin neredeyse her zaman ünlülerle bittiği gibi birçok özelliği kullanan Korsika dilinde iki dilli tabelalar bulabilirsiniz. Özellikle, Corsica'da yaygın olan u/iu/ju son ekleri, o/io'dan değişmiştir. Ayrıca, yer adları genellikle İtalyan kökenli olacaktır.

Güneydeki Pyrénées-Orientales departmanı, aynı zamanda Catalunya Nord (Kuzey Katalonya) olarak da bilinir, çeşitli tabelalarında Katalanca kullanmaktadır.

Bu dil, hem İspanyolca hem de Fransızca ile yakından ilişkilidir ve Ç, Fransızcadan çok daha yaygındır. Sokak kelimesi carrer'dir.

Fransa'da temel toponimi bilmek, bölge tahmini için kritik öneme sahiptir, özellikle son ekler. Bu harita, nadir istisnalarla birlikte en yaygın ve faydalı son eklerden birini göstermektedir. Diğer, son derece nadir son ekler burada.

Resmi büyütmek için üzerine tıklayabilirsiniz.

Birçok Fransız şehri, bulundukları nehir adını içerir, genellikle -sur-[nehir] formatında. Tabelalarda, sur genellikle ˢ/ olarak kısaltılır, bu durumda Chalonnes-sur-Loire (Loire üzerindeki Chalonnes) örneğidir. Resim, nehir temelli adların en uzun ve dolayısıyla en yaygın beş kökenini göstermektedir, ancak şehirler herhangi bir nehrin adını taşıyabilir, uzunluğuna bakılmaksızın.

Benzer şekilde, -sur-mer (=deniz üzerinde) veya -plage (=plaj) içeren şehir adları yalnızca kıyıda bulunur.

Réunion, Madagaskar'ın doğusunda, Fransa'nın denizaşırı bir departmanı ve bölgesidir. Bu nedenle, ülke serileri açısından Fransa olarak sayılmaktadır.

Plonk, Réunion hakkında daha ayrıntılı bir kılavuza buradan ulaşabilirsiniz.

Saint-Pierre ve Miquelon, Kanada'nın Newfoundland'ının güneyinde, Fransa'nın özerk bir denizaşırı topluluğudur. Bu nedenle, ülke serileri açısından Fransa olarak sayılmaktadır.

Plonk, Saint-Pierre ve Miquelon hakkında daha ayrıntılı bir kılavuza buradan ulaşabilirsiniz.

Martinique, doğu Karayipleri'nde, Fransa'nın bir denizaşırı departmanı ve bölgesi ile tek bir özerk topluluğudur. Ülke serileri açısından Fransa olarak sayılmaktadır.

Plonk, Martinique hakkında daha ayrıntılı bir kılavuza buradan ulaşabilirsiniz.